سایت رسمی مرکز مطالعات سایبر ژورنالیسم
(دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات)

 

« مقاومت دانشگاهها در برابر دگرگونی در حوزه ارتباطات و رسانه نگاری | صفحه اصلی | «تکنولوژي‌هاي کاربردي روابط عمومي الكترونيك» منتشر شد »

صفحه اول » جامعه اطلاعاتی

چرا انجمن ارتباطات ایران شکل نمی گیرد؟

امسال در حول وحوش روز جهانی ارتباطات یعنی 27 اردیبهشت 1387 اتفاقات مهمی در حوزه علوم ارتباطات ایران رخ داد که می تواند نوید بخش تحولات مثبتی در این بخش تلقی شود ، با این وجود ظاهرا تا رسیدن به این آرزو که روزی انجمن ارتباطات ایران تاسیس شود گام های دیگری نیز باید برداشته شود .پروفسور یحیی کمالی پور ، رییس دپارتمان ارتباطات دانشگاه پوردو آمریکا و بنیانگذار نشریه جهانی رسانه ، به عنوان نخستین سخنران همایش بزرگ ارتباطات اسلامی – ایرانی جمله نغزی بر زبان راند : « چرا آنانکه درس ارتباطات می دهند، خودشان با هم ارتباط مستمر ندارند و برای خود و جامعه­شان الگو نیستند؟»

او این جمله را در حضور 30 تن از اساتید ارتباطات دانشکده های مختلف ارتباطات ایران که 28 اردیبهشت ماه در محل دانشكده‌ علوم اجتماعي دانشگاه تهران گرد هم آمده بودند بر زبان راند . اما جمله تاریخی دیگری در این نشست از زبان دكتر مهدي محسنيان‌راد ، بیان شد : « گرد هم جمع شدن تمامي دانشكده‌هاي ارتباطات در كنار هم در ۴۱ سالي كه رشته ارتباطات در كشور به حوزه آكادميك وارد شده است بي‌سابقه است »
واقعیت این است که اهالی ارتباطات در ایران ، کمترین ارتباط را نسبت به سایر گروههای علمی با یکدیگر دارند ، حتی باید اذعان کرد نوعی بی اعتمادی میان آنها وجود دارد که مانع جمع شدن آنها زیر یک سقف شده است ، این نگرش خود محصول فقدان ارتباط منسجم ، کاری و دوستانه تحت لوای یک تشکل علمی و فراگیر است . متاسفانه این روحیه حتی به میان بخش های پایین دستی نیز رسوخ کرده و حتی تلاشهای دانشجویان و فارغ التحصلان رشته های ارتباطات برای تشکیل یک انجمن دانشجویی فراگیر ناکام مانده است .
در حال حاضر دوتشکل عمده اما با گرایش های تخصصی تر در جامعه ارتباطات ایران وجود دارد : « انجمن ايراني مطالعات فرهنگي و ارتباطات » و «انجمن ايراني مطالعات جامعه اطلاعاتي » در باره تعداد اعضای اولی خبری رسمی منتشر نشده اما دومی بر اساس گزارش رسمی منتشره در مجمع فوق العاده آن در تاریخ 24 اردیبهشت 1387 دقیقا 144 نفر عضو اعم از پیوسته، دانشجویی و وابسته داشته است. این در حالی است که به گفته رییس یکی از دانشکده های ارتباطات ، اکنون حدود 4000 دانشجو و فارغ التحصیل رشته ارتباطات در ایران وجود دارد
تلاش هایی در یک سال گذشته برای شکل گیری یک انجمن فراگیر ارتباطات در ایران از سوی دلسوزان این عرصه صورت گرفته که هنوز به نتیجه نهایی نرسیده مثلا پروفسور کمالی پور ، سال گذشته سعی کرد اساتید ارتباطات را زیر چتری با عنوان بنیاد کمالی پور گرد آورد اما در همان جلسه مخالفتهایی با وی صورت گرفت و همه چیز بر زمین ماند ، نشست دیگری از سوی دکتر محمد سلطانی فر رییس گروه ارتباطات دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات بعد از آن نشست تشکیل شد که به قول دکتر حسن بشیر رییس دانشکده فرهنگ و ارتباطات دانشگاه امام صادق (ع) ، باز هم در آن نشست « انجمن ارتباطات ایران به عنوان یک نوزاد جدید متولد نشد و اساتیدی که در آنجا جمع شده بودند ترجیح دادند که همین نوزادهایی را که حداقل چند ساله شده اند را بزرگ کنند » . البته در این میان هر از گاهی خبر هایی در باره فعالیت مراکزی نظیر ، « مرکز پژوهش های ارتباطات »، « انیستیتو مطالعات ارتباطات و رسانه » در رسانه ها منتشر می شود اما این مراکز نیز پوششی تخصصی در حیطه های مربوط به خود را دارند.
اینک جای این سوال اساسی وجود دارد که چرا جامعه ارتباطات ایران با وجود دانشکده های قدرتمندی نظیر دانشکده ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی ،دانشکده دانشکده فرهنگ و ارتباطات دانشگاه امام صادق (ع) ، گروه ارتباطات دانشگاه تهران ، گروه های ارتباطات دانشگاه آزاد اسلامی( تهران مرکزی ، علوم و تحقیقات و 5 واحد دیگر )، دانشكده‌ خبر صدا و سيما ، دانشکده خبر ایرنا ، دانشكده مطالعات جهان دانشگاه تهران و دانشکده ارتباطات دانشگاه سوره قادر به تشکیل نهاد فراگیر « انجمن ارتباطات ایران » نیست ؟ به عقیده نویسنده ، حتی برای یافتن یک پاسخ دقیق و علمی به این سوال باید کار پژوهشی مبتنی بر مصاحبه و نظر سنجی صورت پذیرد و بعد از آن برای بر طرف کردن مشکلات احتمالی موجود با استفاده از نظرات اساتید و نخبگان این عرصه اقدامات لازم صورت گیرد .
ممکن است گفته شود که اصولا چنین انجمن یا نهادی چه نقشی در ایران ایفا خواهد کرد ؟ و چه ضرورتی برای تشکیل آن وجود دارد ؟ پاسخ کوتاه به این سوال می تواند چنین باشد که « همان نقشی که نهادهای مشابه مانند انجمن جامعه شناسی ایران ایفا می کنند » با این وجود اشاره به برخی ضرورتها و نیازهای فعلی ارتباطات کشور می تواند مفید واقع شود :
- بررسی راهکارهای رفع افت كيفيت آموزش ارتباطات در دانشگاههای ایران
- اهمیت بخشیدن به حوزه‌هاي پژوهشي ارتباطات در دانشگاه‌ها
- چاره‌انديشي در خصوص مشكلات آموزش در حوزه‌ي ارتباطات كشور
- مقابله باكمي‌گرايي در رشته های ارتباطات دانشگاهها
- توجه به رشته ها و گرایش های مغفول ارتباطات در ایران مانند مديريت رسانه ، اقتصاد رسانه ، ژورنالیسم تلویزیونی، روابط عمومی و گرایش های بین رشته ای مانند روزنامه نگاری الکترونیک و روابط عمومی الکترونیک
- بومي‌سازي تئوري‌هاي ارتباطي و حل مشكلات جامعه از طریق آن
- ارتباط با محافل علمی و آکادمیک بین المللی رشته های ارتباطات
- برگزاری همایش های علمی و تخصصی برای غنی تر کردن محتوای رشته های ارتباطات
- انتشار ژورنال علمی ارتباطات با درجه علمی – پژوهشی
- راه اندازی وب سایت تخصصی ارتباطات
- ایفای نقش در تدوین سیاستها و برنامه های کلان ارتباطات کشور
- بازنگري در سرفصل‌هاي دروس رشته‌ ارتباطات دانشگاهها متناسب با نیازهای روز کشور و تحولات جهان
- داشتن برنامه ساليانه براي كتاب سال دانشجويي ، كتاب سال اساتيد و به داوري گذاشتن كتاب‌هاي اساتيد اين رشته، تبادل استادان راهنما ميان دانشكده‌ها، ‌تبادل در دروس و بازنگري در طريقه‌ جذب دانشجو
- حمایت جدی از تاليف، تحقيق و ترجمه و تولید ادبیات در حوزه ارتباطات كشور
- ایجاد مکانیزم ارتباط موثر و حرفه ای میان دانشکده های ارتباطات با رسانه های کشور و نهادهای صنفی روزنامه نگاران
همانطور که ملاحظه می شود موارد متعددی می تواند به عنوان دستور کار انجمن ارتباطات ایران مطرح شود ، کار های بر زمین مانده فراوانی هست که با همت اهالی ارتباطات و رسانه ها می توان به انجام آن پرداخت . تحرکات یک سال گذشته علی رغم منتج نشدن به یک نتیجه آنی ، این نوید را می دهد که سرانجام در آینده نزدیک شاهد شکل گیری نهاد انجمن ارتباطات ایران باشیم .

ertebatat | ساعت | نظرخواهی (0)

Trackback Pings

برای فرستادن دنبالک از این آدرس استفاده کنید:
http://www.ertebatat.net/cgi-bin/mtt/mt-tb.cgi/44

نظرخواهی

نظر شما چيست؟ ! Comment registration is required but no TypeKey token has been given in weblog configuration!